Karşımıza erken çıkmış insanları yolun dışına sürerken;
bir gün geri dönüp,
onu deliler gibi arayacağımızı
hiç hesaba katıyor muyuz?
Hayat her zaman cömert davranmaz bize.
Tersine, çoğu kez zalimdir.
Her zaman aynı fırsatları sunmaz.
Toyluk zamanlarını ödetir,
hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların,
eskitmeden yıprattığımız dostlukların,
savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla
yapayalnız kalırız bir gün...
Bir akşam üstü yanımızda kimsecikler olmaz ;
Ya da olması gerekenler yanımızdakiler değildir...
Murathan MUNGAN
22 Kasım 2008 Cumartesi
Yalnızlık
5 Kasım 2008 Çarşamba
MURO O ÇOCUKLARI KURTARIR MI?
Nalet Olsun İçimdeki İnsan Sevgisine. Çok yakında ekrandan beyazperdeye transfer olan bir ekran figürü üstüne yapılan bir komedi filmi...
Biliyorsunuz Kurtlar Vadisi’nin teröristi Muro ve arkadaşlarının hikayesi bu. Mizah ve siyasetin yeni nesil versiyonu...
Kimileri Muro karakteri üstünden teröristlerin övüldüğünü düşünüyor bu filmde. Ben ise tam tersini savunuyorum...
Muro, bu ülkede şimdilerde polise taş fırlatan örgüt sempatizanlarının ne olamayacağının bir ibret belgesidir. Bir hayali kahramanın kendi içinde birkaç yerden kırılan ruhunun röntgenidir...
Terör gibi lanetli bir konu hakkında mizah yapmak büyük ustalık ister. Biraz da perde arkasını izlediğim kadarıyla filmde bu büyük hassasiyetin tüm inceliği vardır...
Kimse bir film izleyerek terörist filan olmaz. Ama aklı karışık olan kitlelerin yol sapmasını engelleyebilir mizah. İçinde bir şekilde doğruyu barındırır çünkü...
Mustafa Üstündağ kardeşimin büyük bir başarıyla canlandırdığı bu karakter belki, neye niçin taş attığını bile kestiremeyen çocukların köprüden önceki son çıkışı olabilir...
Dilerim Muro o öfkeli çocukların yüzüne bir çiçek gibi koyar gülümsemeyi. Ve belki o zaman vazgeçerler kendi geleceklerini taşlamaktan, kundaklamaktan, yakmaktan!
Mesut Yar
